ਗਾਂਧੀਨਗਰ (ਏਜੰਸੀ)। ਮਹਿਸਾਣਾ ਦੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹਰਸ਼ਿਲ ਦਵੇ ਨੇ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਸਫਲਤਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਆਈਆਈਟੀ ਗਾਂਧੀਨਗਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰਿਸਰਚ ਸਕਾਲਰ, ਹਰਸ਼ਿਲ ਨੇ ਇੱਕ ਹਾਈਡਰੋਜੈੱਲ-ਅਧਾਰਿਤ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਲਨ ਟਿਊਮਰ ਸਰਜਰੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਆਸਾਨ ਬਣਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਹਾਈਡਰੋਜੈੱਲ-ਅਧਾਰਿਤ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਕੋਲੋਰੈਕਟਲ ਪੌਲੀਪਸ ਭਾਵ ਕੈਂਸਰ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਵਾਲੇ ਟਿਊਮਰ ਦੀ ਸਰਜਰੀ ਵਿੱਚ ਮੱਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਖੋਜ ਸਕਾਲਰ ਹਰਸ਼ਿਲ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸਾਡੇ ਵੱਲੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।

ਹਾਈਡਰੋਜੈੱਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਸ਼ੀਅਰੰ-ਪਤਲਾ ਕਰਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਹੈ, ਭਾਵ ਜਦੋਂ ਇਸ ’ਤੇ ਦਬਾਅ ਜਾਂ ਬਲ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਤਰਲ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਫਿਰ ਬਲ ਹਟਾਏ ਜਾਣ ’ਤੇ ਆਪਣੇ ਠੋਸ (ਜੈੱਲ) ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਡਾਕਟਰਾਂ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਕੈਥੀਟਰ ਜਾਂ ਐਂਡੋਸਕੋਪ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਟੀਕਾ ਲਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਟੀਕੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਪਦਾਰਥ ਟਿਊਮਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਇੱਕ ਕੂਸ਼ਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਾਕਟਰ ਅਸਾਨੀ ਨਾਲ ਟਿਸ਼ੂ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨਾਲ ਹਟਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ ’ਤੇ ਐਂਡੋਸਕੋਪਿਕ ਸਰਜਰੀ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਕੋਲਨ ਟਿਊਮਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਖਾਰਾ ਜਾਂ ਡੈਕਸਟਰੋਜ਼ ਟੀਕਾ ਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਖਬਰ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ : Punjab: ਜਾਗਤ ਜੋਤ ਗੁਰੂ ਗ੍ਰੰਥ ਸਾਹਿਬ ਸਤਿਕਾਰ ਸੋਧ ਬਿੱਲ ਨੂੰ ਰਾਜਪਾਲ ਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ

ਪਰ ਇਹ ਤਰਲ ਜਲਦੀ ਹੀ ਖਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇਹ ਨਵੀਂ ਹਾਈਡਰੋਜੈੱਲ-ਅਧਾਰਿਤ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਟਿਊਮਰ ਨੂੰ ਠੋਸ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰਜਰੀ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਈਆਈਟੀ ਗਾਂਧੀਨਗਰ ਦੇ ਜੈਵਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਮੁਕੇਸ਼ ਡੰਕਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਹਰਸ਼ੀਲ ਦਵੇ ਮੇਰੀ ਲੈਬ ਵਿੱਚ ਪੀਐੱਚਡੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੈ। ਹਰਸ਼ੀਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੋਜ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਡੀਜੀਐੱਮਐੱਸ ਅਣੂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਇਸ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਨੈਨੋ-ਫਾਈਬਰਸ ਹਾਈਡਰੋਜਨ ਅਣੂ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਹਰਸ਼ਿਲ ਨੇ ਇਸ ’ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਅਸੀਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਜ਼ੋਰ ਲਾਇਆ, ਇਹ ਤਰਲ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਜਿਉਂ ਹੀ ਇਸ ਨੂੰ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਟੀਕਾ ਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਇਹ ਠੋਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਛੋਟੇ ਕੈਂਸਰ ਵਾਲੇ ਟਿਊਮਰ ਜੀਆਈਟੀ ਟਰੈਕ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਇਸ ਨੂੰ ਐਂਡੋਸਕੋਪੀ ਰਾਹੀਂ ਟੀਕਾ ਲਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟਿਊਮਰ ਨੂੰ ਸਰਜੀਕਲ ਤੌਰ ’ਤੇ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇਸ ਅਣੂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਦਵਾਈਆਂ ਲੋਡ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਨੂੰ ਐਂਡੋਸਕੋਪੀ ਲਈ ਇੰਜੈਕਟੇਬਲ ਹਾਈਡਰੋਜੇਲ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਰਸ਼ੀਲ ਦਵੇ ਦੀ ਖੋਜ ਇੱਕ ਵੱਕਾਰੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜਰਨਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਖੋਜ ਲਈ ਵਿਕਰਮ ਸਾਰਾਭਾਈ ਯੰਗ ਸਾਇੰਟਿਸਟ ਅਵਾਰਡ 2026 ਨਾਲ ਵੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦਾ ਪ੍ਰੀ-ਕਲੀਨਿਕਲ ਟਰਾਇਲ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ’ਤੇ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਟੈਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਪੇਟੈਂਟ ਵੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ, ਇਸ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਨੂੰ ਕਲੀਨਿਕਲ ਟਰਾਇਲਾਂ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰੀਆਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਕੋਲਨ ਕੈਂਸਰ ਦੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਵਿਆਪਕ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕੇ।