<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>        <rss version="2.0"
            xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
            xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
            xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
            <channel>
                <atom:link href="https://sachkahoonpunjabi.com/poems/tag-1610" rel="self" type="application/rss+xml" />
                <generator>Sach Kahoon Punjabi RSS Feed Generator</generator>
                <title>poems - Sach Kahoon Punjabi</title>
                <link>https://sachkahoonpunjabi.com/tag/1610/rss</link>
                <description>poems RSS Feed</description>
                
                            <item>
                <title>ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ</title>
                                    <description><![CDATA[ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਓ, ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਪੁੱਟਿਓ ਜੀ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਿਓ ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ…. ਰੁੱਖਾਂ ਬਿਨਾਂ ਕੌਣ ਭਲਾ ਛਾਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਰੂਗਾ, ਧੀਆਂ ਬਿਨਾਂ ਜੱਗ ਦਾ ਨਾ ਬੇੜਾ ਕਦੇ ਤਰੂਗਾ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਓ ਤੇ ਨਸ਼ੇ ਦੁਰਕਾਰਿਓ, ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ…. ਹੱਕ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਸਦਾ ਪੇਟ ਭਰਿਓ, ਤਨੋ-ਮਨੋ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਖੂਬ […]
]]></description>
                
                                    <content:encoded><![CDATA[<a href="https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/do-not-cut-trees-do-not-kill-them/article-14534"><img src="https://sachkahoonpunjabi.com/media/400/2020-08/tree.jpg" alt=""></a><br /><p>ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ ਇੱਕ ਗੱਲ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਓ,<br />
ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਪੁੱਟਿਓ ਜੀ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਮਾਰਿਓ<br />
ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ….<br />
ਰੁੱਖਾਂ ਬਿਨਾਂ ਕੌਣ ਭਲਾ ਛਾਵਾਂ ਸਾਨੂੰ ਕਰੂਗਾ,<br />
ਧੀਆਂ ਬਿਨਾਂ ਜੱਗ ਦਾ ਨਾ ਬੇੜਾ ਕਦੇ ਤਰੂਗਾ<br />
ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਓ ਤੇ ਨਸ਼ੇ ਦੁਰਕਾਰਿਓ,<br />
ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ….<br />
ਹੱਕ ਦੀ ਕਮਾਈ ਨਾਲ ਸਦਾ ਪੇਟ ਭਰਿਓ,<br />
ਤਨੋ-ਮਨੋ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਖੂਬ ਕਰਿਓ<br />
ਲੋੜਵੰਦ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਤਿੱਲ-ਫੁੱਲ ਚਾੜ੍ਹਿਓ,<br />
ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ….<br />
ਚੰਗੇ ਗੀਤ ਸੁਣਿਓ ਤੇ ਚੰਗਾ ਸਾਹਿਤ ਪੜ੍ਹਿਓ,<br />
‘ਧਰਮੀ ਤੁੰਗਾਂ’ ਆਖੇ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹਿਓ<br />
ਸੁਬ੍ਹਾ ਉੱਠ ਸੈਰ ਕਰ ਸਿਹਤ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਓ,<br />
ਭੈਣੋ ਤੇ ਭਰਾਵੋ….<br />
<strong>ਧਰਮੀ ਤੁੰਗਾਂ, ਤੁੰਗਾਂ (ਸੰਗਰੂਰ)</strong><br />
<strong>ਮੋ. 98150-78408</strong></p>
<h2>ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ ?</h2>
<p>ਦੱਸੋ ਬਈ ਦੱਸੋ ਕਿੱਥੇ ਕੀ-ਕੀ ਹੋ ਰਿਹਾ,<br />
ਕਿਹੜਾ ਬੈਠ ਕੇ ਏ ਸੀ ਵਿਚ ਖਾ ਰਿਹਾ,<br />
ਕੀਹਦਾ ਖੂਨ ਬਣ ਕੇ ਪਸੀਨਾ ਚੋਅ ਰਿਹਾ<br />
ਦੱਸੋ ਬਈ ਦੱਸੋ….<br />
ਗੱਲ ਕਿਸੇ ਧੁੱਪ ਵਿਚ ਸੜਦੇ ਕਿਸਾਨ ਦੀ ਦੱਸੋ,<br />
ਰੋਟੀ ਲਈ ਤੜਫ ਰਹੀ ਬੇਵੱਸ ਜਾਨ ਦੀ ਦੱਸੋ,<br />
ਕੌਣ ਬਿਨਾ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਖਾ ਕੇ ਸੌਂ ਰਿਹਾ<br />
ਦੱਸੋ ਬਈ ਦੱਸੋ….<br />
ਵੋਟਾਂ ਲੈ ਕੇ ਲੁਕ ਗਈ ਜੋ ਸਰਕਾਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ,<br />
ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਖਾ ਗਿਆ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ,<br />
ਕੌਣ ਹਾਲੇ ਵੀ ਦੱਸੋ ਸੱਚ ਲਕੋ ਰਿਹਾ<br />
ਦੱਸੋ ਬਈ ਦੱਸੋ….<br />
ਦੇਸ਼ ਦੇ ਮਾੜੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਕੌਣ ਹੈ,<br />
ਜ਼ੁਲਮ ਦੇ ਅੱਗੇ ਕਿਸਨੇ ਖੜ੍ਹੀ ਕੀਤੀ ਧੌਣ ਹੈ,<br />
ਕਿਸਦਾ ਬੁੱਤ ਵਿਚ ਚੌਂਕ ਦੇ ਰੋ ਰਿਹਾ<br />
ਦੱਸੋ ਬਈ ਦੱਸੋ….<br />
ਘੁਣ ਵਾਂਗਰਾਂ ਖਾ ਗਿਆ ਹੈ ਨਸ਼ਾ ਜਵਾਨੀ,<br />
ਨਾ ਦੇਖਣ ਚੰਗਾ-ਮਾੜਾ ਕਰਦੇ ਨੇ ਮਨਮਾਨੀ,<br />
ਕੌਣ ਹੈ ਦੋਸ਼ੀ ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਡਬੋ ਰਿਹਾ<br />
ਦੱਸੋ ਬਈ ਦੱਸੋ….<br />
<strong>ਜੀਤ ਹਰਜੀਤ,</strong><br />
<strong>ਪ੍ਰੀਤ ਨਗਰ,ਸੰਗਰੂਰ</strong><br />
<strong>     ਮੋ. 97816-77772 </strong></p>
<h2>ਫੁੱਟਦੇ ਝਰਨੇ</h2>
<p>ਮੇਰੇ ਦਿਲ ‘ਚੋਂ ਫੁੱਟਦੇ ਝਰਨੇ ਬਣ ਜੋ ਵਹਿੰਦੇ ਨੇ,<br />
ਖੁਦਾ ਹੈਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਓਹੀ ਪਾਗਲ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ<br />
ਉਸ ਅਜੀਜ ਦੇ ਅਦਬ ਲਈ ਸਿਰ ਝੁਕ ਜਾਂਦਾ,<br />
ਫਿਰ ਆਪ-ਮੁਹਾਰੇ ਸਜਦੇ ਹੁੰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ<br />
ਸਭ ਰੰਗ ਫਿੱਕੇ ਲੱਗਦੇ ਮੈਨੂੰ ਓਹਦੇ ਸਾਵੇਂ ਜੀ,<br />
ਸੂਰਜ ਚੰਨ ਖੌਰੇ ਕਿੱਦਾਂ ਇਹ ਸਭ ਸਹਿੰਦੇ ਨੇ<br />
ਦਿਲ ਢੇਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਕਰਦੇ ਤਸਲੀਮ ਜਦੋਂ,<br />
ਉਹਦੇ ਮਾਖਿਓਂ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਜਦ ਕੰਨੀਂ ਪੈਂਦੇ ਨੇ<br />
ਰੁਖਸਤ ਨਾ ਦਿਲੋਂ ਕਰਦੇ ਦਿਲ ਤਾਂ ਹੀ ਡਰਦਾ ਏ,<br />
ਰੁੱਸ ਜੇ, ਅੰਬਰੀਂ ਲੱਗੇ ਮਹਿਲ ਸੋਚਾਂ ਦੇ ਢਹਿੰਦੇ ਨੇ<br />
ਓਹਦੇ ਮੇਚ ਦਾ ਅੱਖਰ ਵੀ ਨਾ ਲਿਖ ਹੋਇਆ,<br />
ਭਾਵੇਂ ਜਾਦੂਗਰ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਉਂਝ ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ<br />
<strong>ਹਰਪ੍ਰੀਤ ਕੌਰ ਘੁੰਨਸ</strong><br />
<strong>ਮੋ: 97795-20194</strong></p>
<h2>ਪੁਕਾਰ</h2>
<p>ਸਮਝ ਨਾ ਆਵੇ ਸਿੰਗਰਾਂ ਦੀ ਸੋਚ ਦੀ,<br />
ਦੇ ਕੇ ਪੰਪ ਜੱਟਾਂ ਦੀ ਐ ਮੰਜੀ ਠੋਕ’ਤੀ<br />
ਜੱਟਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤ ਵਿਹਲੇ ਪੈਲੀ ਠੇਕੇ ਕਰਕੇ,<br />
ਲਾਉਂਦੇ ਬੁਲਟਾਂ ‘ਤੇ ਗੇੜੀ ਡੱਬ ਪਿਸਟਲ ਭਰਕੇ<br />
ਕਰਜਾ ਚੁੱਕ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਫੋਕੀ ਸ਼ਾਨ ਏ,<br />
ਲੱਗੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਾਲਿਬਾਨ ਏ<br />
ਜਾ ਕੇ ਪਿਛਾਵਰ ਪੁੱਛੋ ਉਹਨਾ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ,<br />
ਪੈ ਗਿਆ ਏ ਡਾਕਾ ਜਿਹਨਾਂ ਦਿਆਂ ਚਾਵਾਂ ਨੂੰ<br />
ਦਰਦ ਗੋਲੀਆਂ ਦਾ ਬੱਸ ਉਹੀ ਜਾਣਦੇ,<br />
ਅੱਖਾਂ ਸਾਵੇਂ ਮਰੇ ਨੇ ਜਿਹਨਾਂ ਦੇ ਹਾਣ ਦੇ<br />
ਲੁਕ ਬੈਂਚਾਂ ਥੱਲੇ ਬਚਾਈ ਜਿਹਨਾਂ ਜਾਨ ਏ,<br />
ਲੱਗੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ…<br />
ਕੀਤਾ ਬਦਨਾਮ ਸੱਸੀ ਸੋਹਣੀ ਹੀਰ ਨੂੰ,<br />
ਸਹਿਬਾਂ ਹੱਥੀਂ ਗੋਲੀ ਮਾਰਦੀ ਸ਼ਮੀਰ ਨੂੰ<br />
ਸੋਹਣਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਗੰਧਲਾ,<br />
ਭੁੱਬਾਂ ਮਾਰ ਰੋਂਦਾ ਏ ਪੰਜਾਬ ਰੰਗਲਾ<br />
ਪਵਿੱਤਰ ਪਿਆਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੀਤਾ ਬਦਨਾਮ ਏ,<br />
ਲੱਗੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ…<br />
ਦੁਤਾਲ ਵਾਲਾ ਗਿੱਲ ਅਰਜ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ<br />
ਵਾਸਤਾ ਵੀ ਪਾਵੇ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੇ ਪਿਆਰ ਦਾ<br />
ਬਾਬੇ ਗੁਰਦਾਸ ਜਿਹੇ ਗੀਤ ਗਾ ਲਵੋ,<br />
ਕੁਰਾਹੇ ਪੈਂਦੀ ਜਵਾਨੀ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲਵੋ<br />
ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਗਾਇਕ ਸੀਸ਼ੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਏ,<br />
ਲੱਗੇ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਇਨ੍ਹਾਂ…<br />
<strong>ਦਰਸ਼ਨ (ਗਿੱਲ ਦੁਤਾਲ)</strong><br />
<strong>ਮੋ. 99880-32249</strong></p>
<h2>ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਡੋਰ</h2>
<p>ਰਾਤ ਦੇ ਹਨ੍ਹੇਰ ਨਾਲ, ਗਮਾਂ ਵਾਲੇ ਢੇਰ ਨਾਲ,<br />
ਅੱਜ ਦੀ ਨਹੀਂ ਸਾਂਝ ਸਾਡੀ ਚਿਰਾਂ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਏ।<br />
ਹਿਜ਼ਰਾਂ ਦੀ ਲਾਟ ਵਾਂਗ ਕੋਹਾਂ ਲੰਮੀ ਵਾਟ ਵਾਂਗ,<br />
ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਹੰਝੂ ਸਾਡੇ ਗੰਗਾ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਏ।<br />
ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਡੋਰ ਨੂੰ, ਗਲ਼ ਲਾਇਆ ਥੋਹਰ ਨੂੰ,<br />
ਰੋਹੀ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਵੀ ਛਾਂ ਕਿਸੇ ਮਾਣੀ ਏ?<br />
ਫੱਟ ਬੰਨ੍ਹੀ ਲੀਰ ਵਾਂਗ, ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਕਰੀਰ ਵਾਂਗ,<br />
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤਾਂ ਬੱਸ ਸਾਡੀ ਕੰਡਿਆਂ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਏ।<br />
ਜੜ੍ਹ ਦੀ ਸਿਉਂਕ ਵਾਂਗ, ਮੌਤ ਵਾਲੇ ਖੌਫ਼ ਵਾਂਗ,<br />
ਕਲਮ ਨੇ ਛਾਪੀ ਹੈ ਜੋ ਸੱਚ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਏ।<br />
ਸਾਹਾਂ ਦੀ ਜੋ ਡੋਰ ਏ, ਬੜੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਏ,<br />
ਛੱਡ ‘ਬਲਵਿੰਦਰਾ’ ਵੇ ਟੁੱਟ ਇਹ ਜਾਣੀ ਏ।<br />
<strong>ਬਲਵਿੰਦਰ ਰਾਏ,</strong><br />
<strong>ਦੋਦਾ (ਸ੍ਰੀ ਮੁਕਤਸਰ ਸਾਹਿਬ)</strong><br />
<strong>ਮੋ. 93573-05252</strong></p>
<p><strong>ਹੋਰ <a href="http://10.0.0.122:1245/">ਅਪਡੇਟ</a> ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ <a href="https://www.facebook.com/PunjabiSachKahoon/">Facebook</a> ਅਤੇ <a href="https://x.com/sachkahoonPb">Twitter</a> ‘ਤੇ ਫਾਲੋ ਕਰੋ</strong></p>
]]></content:encoded>
                
                                                            <category>ਸਾਹਿਤ</category>
                                            <category>ਕਵਿਤਾਵਾਂ</category>
                                    

                <link>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/do-not-cut-trees-do-not-kill-them/article-14534</link>
                <guid>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/do-not-cut-trees-do-not-kill-them/article-14534</guid>
                <pubDate>Tue, 04 Aug 2020 13:36:46 +0530</pubDate>
                                    <enclosure
                        url="https://sachkahoonpunjabi.com/media/2020-08/tree.jpg"                         length="154386"                         type="image/jpeg"  />
                
                                    <dc:creator><![CDATA[Sach Kahoon Punjabi Desk]]></dc:creator>
                            </item>
            <item>
                <title>ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ (Corona virus)</title>
                                    <description><![CDATA[ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਸੀਤੇ ਪਏ ਨੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ, ਦਰਵਾਜੇ ਹੋ ਗਏ ਬੰਦ ਜੱਗ ਦੇ ਉੱਚੇ ਮਿਨਾਰਾਂ ਦੇ ਅੱਜ ਤੱਕ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਨੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਪਾਲੀ ਐ, ਆਪੋ-ਧਾਪੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਾਂ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਟਾਲ਼ੀ ਐ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਤਾਂ ਜਾਮ ਹੈ ਚੱਕਾ ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬੀਜਿਆ ਸੀ ਉੱਗ ਪਿਆ ਹੁਣ ਉਹ […]
]]></description>
                
                                    <content:encoded><![CDATA[<a href="https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/corona-virus/article-12940"><img src="https://sachkahoonpunjabi.com/media/400/2020-04/corona-virus-17.jpg" alt=""></a><br /><h2>ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ</h2>
<p>ਸੀਤੇ ਪਏ ਨੇ ਬੁੱਲ੍ਹ<br />
ਵੱਡੇ-ਵੱਡੇ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਦੇ,<br />
ਦਰਵਾਜੇ ਹੋ ਗਏ ਬੰਦ<br />
ਜੱਗ ਦੇ ਉੱਚੇ ਮਿਨਾਰਾਂ ਦੇ<br />
ਅੱਜ ਤੱਕ ਤਾਂ ਆਪਾਂ ਨੇ ਵੀ<br />
ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਪਾਲੀ ਐ,<br />
ਆਪੋ-ਧਾਪੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆਪਾਂ<br />
ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਗੱਲ ਟਾਲ਼ੀ ਐ<br />
ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਤਾਂ ਜਾਮ ਹੈ ਚੱਕਾ<br />
ਸਮੇਂ ਦਾ ਚੱਕਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ,<br />
ਜੋ ਬੀਜਿਆ ਸੀ ਉੱਗ ਪਿਆ<br />
ਹੁਣ ਉਹ ਕਿੱਥੇ ਟੱਲ਼ਦਾ ਹੈ<br />
ਹੁਣ ਤਾਂ ਸਿਰੋਂ ਲਹਿ ਗਿਆ ਹੋਣਾ<br />
ਭਾਰ ਸੀ ਕੰਮਾਂ-ਧੰਦਿਆਂ ਦਾ,<br />
ਤੇਰੇ ਮੇਰੇ ਦੀ ਜੰਗ ਸੀ ਲੜਦਾ<br />
ਹੱਕ ਮਾਰਦਾ ਸੀ ਤੂੰ ਬੰਦਿਆਂ ਦਾ<br />
ਕੌਣ ਗਰੀਬ ਹੈ, ਕੌਣ ਸ਼ਾਹ ਹੈ<br />
ਹੁਣ ਪਤਾ ਹੀ ਨ੍ਹੀਂ ਲੱਗਦਾ,<br />
ਹੰਕਾਰ ਕਿਧਰੇ ਡੁੱਲ੍ਹ ਗਿਆ ਹੈ<br />
ਜੋ ਸੀ ਰਗ-ਰਗ ਦੇ ਵਿੱਚ ਵਗਦਾ<br />
ਚਲੋ ਦੋਸਤੋ ਅੰਦਰ ਹੀ ਰਹੋ<br />
ਇਹ ਹੀ ਹੁਣ ਜ਼ਰੂਰੀ ਐ,<br />
ਕਰ ਲਓ ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਕਟੀਆਂ<br />
ਇਹ ਸਭ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਐ</p>
<p style="text-align:right;">
<strong>ਕੇਵਲ ਸਿੰਘ ਧਰਮਪੁਰਾ, ਮੋ. 98788-01561</strong></p>
<h3>ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ</h3>
<p>ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ<br />
ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹੋਇਆ ਸ਼ੁੱਧ ਵਾਤਾਵਰਨ<br />
ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਸੰਕਟ ਭਾਰੇ<br />
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ…<br />
ਸਦੀਆਂ ਬਾਅਦ ਜਲੰਧਰ ਦੇ ਵਿਚ<br />
ਮਾਹੌਲ ਇਹੋ-ਜਿਹਾ ਛਾਇਆ<br />
ਧੌਲਧਰ ਨੇ ਫਿਰ ਮੁੜ ਤੋਂ<br />
ਹੈ ਆਪਣਾ ਜਲਵਾ ਦਿਖਾਇਆ<br />
ਦੇਖ-ਦੇਖ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ<br />
ਦ੍ਰਿਸ਼ ਲੱਗਦੇ ਬੜੇ ਪਿਆਰੇ<br />
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ…<br />
ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਸਾਫ ਵਾਯੂ ਸਾਰੀ<br />
ਕਦਮ ਰੱਬ ਨੇ ਇਹੋ-ਜਿਹਾ ਚੱਕਿਆ<br />
ਚੱਲ ਪਈ ਫਿਰ ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ<br />
ਘੱਟ ਗਈ ਜੀਵ ਹੱਤਿਆ<br />
ਮਰਜੀ ਆਪਣੀ ਨਾਲ ਜਿਊਣ ਲੱਗੇ<br />
ਨੇ ਜਾਨਵਰ ਪੰਛੀ ਵਿਚਾਰੇ<br />
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ…<br />
ਛੇੜਛਾੜ ਬੜੀ ਕੀਤੀ ਇਸ ਨਾਲ<br />
ਜੋ ਅੱਜ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮਹਿੰਗੀ ਪੈ ਗਈ<br />
ਮੁੱਲ ਇਹਨੇ ਜੋ ਮੋੜ ਕੇ ਦਿੱਤਾ<br />
ਦੁਨੀਆਂ ਮਹਾਂ-ਸੰਕਟ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈ<br />
ਵੱਡਿਆਂ-ਵੱਡਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਝੁਕਵਾਤੇ<br />
ਕੱਢ ਦਿੱਤੇ ਚੰਗਿਆੜੇ<br />
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ…<br />
ਪ੍ਰਦੂਸ਼ਣ ਦੀ ਫਿਰ ਸਾਦਿਕ ਵਾਲਿਆ<br />
ਝੁੱਲ ਜਾਣੀ ਏ ਹਨ੍ਹੇਰੀ<br />
ਇੱਕ ਵਾਰ ਬੱਸ ਲਾਕਡਾਊਨ ਦੇ<br />
ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਦੀ ਹੈ ਦੇਰੀ<br />
ਮਨਮੋਹਣੇ ਜਿਹੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਇਹੋ ਜੇ<br />
ਫਿਰ ਲੱਭਣੇ ਨਹੀਂ ਦੁਬਾਰੇ<br />
ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਰੰਗ ਨਿਆਰੇ…</p>
<p style="text-align:right;"><strong>ਖੁਸ਼ਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ</strong></p>
<h3>ਦੇਸ਼ ਬਚਾਉਣਾ ਹੈ</h3>
<p>ਰਲ-ਮਿਲ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਬਚਾਉਣਾ ਏ,<br />
ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਇੱਥੋਂ ਭਜਾਉਣਾ ਏ<br />
ਸੁਚੇਤ ਰਹੋ ਤੇ ਨਾ ਘਬਰਾਓ,<br />
ਬਿਨਾਂ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾ ਘਰ ਤੋਂ ਜਾਓ<br />
ਦੂਰੀ ਰੱਖੋ ਨਾ ਹੱਥ ਮਿਲਾਓ,<br />
ਐਵੇਂ ਨਾ ਕਿਤੇ ਭੀੜ ਵਧਾਓ<br />
ਵਾਰ-ਵਾਰ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਧੋਈਏ,<br />
ਵਕਫ਼ਾ ਮੀਟਰ ਦੂਰ ਖਲੋਈਏ<br />
ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦਾ ਸਾਥ ਨਿਭਾਉਣਾ ਏ,<br />
ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਤਾਈਂ ਦੇਖੋ,<br />
ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਲ ਜਗਾਉਣਾ ਏ<br />
ਵਿਦੇਸ਼ੋਂ ਪਰਤਿਆ ਜੁੰਮੇਵਾਰੀ ਨਿਭਾਏ,<br />
ਨਾ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪਰਦਾ ਪਾਏ<br />
ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਦੇਖੋ,<br />
ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਟੈਸਟ ਕਰਾਏ<br />
ਇਹ ਦੇਖੋ ਗੰਭੀਰ ਵਿਸ਼ਾ ਏ,<br />
ਨਾ ਲੈ ਕੇ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਜਾਈਏ<br />
ਸਮਾਂ ਨਿੱਕਲਿਆ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਆਉਣਾ,<br />
ਕੋਰੋਨਾ ਨੂੰ ਨਾ ਮਜ਼ਾਕ ਬਣਾਈਏ<br />
ਮੂੰਹ ਢੱਕ ਕੇ ਹੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਤੋਰੋ,<br />
ਕੋਲ ਨਾ ਬੈਠੋ ਹੱਥਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜੋ<br />
ਸੰਪਰਕ ਵਿੱਚ ਵੀ ਥੋੜ੍ਹਾ ਆਈਏ<br />
ਕੋਰੋਨਾ ਵਾਇਰਸ ਨਾ ਹੋਰ ਵਧਾਈਏ</p>
<p style="text-align:right;"><strong>ਅਮਰਜੀਤ ਸਿੰਘ,</strong><br />
<strong>ਖਾਕ ਜਲੋਟਾ</strong></p>
<p><strong>ਹੋਰ <a href="http://10.0.0.122:1245/">ਅਪਡੇਟ</a> ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ <a href="https://www.facebook.com/PunjabiSachKahoon/">Facebook</a> ਅਤੇ <a href="https://x.com/sachkahoonPb">Twitter</a> ‘ਤੇ ਫਾਲੋ ਕਰੋ।</strong></p>
]]></content:encoded>
                
                                                            <category>ਸਾਹਿਤ</category>
                                            <category>ਕਵਿਤਾਵਾਂ</category>
                                    

                <link>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/corona-virus/article-12940</link>
                <guid>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/corona-virus/article-12940</guid>
                <pubDate>Fri, 24 Apr 2020 15:25:25 +0530</pubDate>
                                    <enclosure
                        url="https://sachkahoonpunjabi.com/media/2020-04/corona-virus-17.jpg"                         length="29227"                         type="image/jpeg"  />
                
                                    <dc:creator><![CDATA[Sach Kahoon Punjabi Desk]]></dc:creator>
                            </item>
            <item>
                <title>ਕਵਿਤਾ</title>
                                    <description><![CDATA[ਬੀਤ ਗਏ ਦਿਨ ਪੋਹ ਮਾਘ ਦੀ ਠੰਢੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕੜੇ ਦੀ ਛੱਤ ਹੇਠ ਸੌਣਾ ਸਾਉਣ ਮਹੀਨੇ ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਨੇ ਪੈਣਾ ਸਰਕੜੇ ਦੀ ਛੱਤ ਨੇ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਤੋਂ ਚੋਣਾ। ਰਜ਼ਾਈ ਵਿਚ ਬੈਠਿਆਂ ਦਾਦੀ ਕੋਲੋਂ ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਨੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਮਾਂ ਨੇ ਤੌੜੀ ਦਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਸੁਰਖ਼ ਦੁੱਧ ਲਿਆ ਦੇਣਾ ਬਾਤਾਂ ਸੁਣਦੇ-ਸੁਣਦੇ ਦਾਦੀ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿਚ ਸੌਂ ਜਾਣਾ। ਹੁਣ […]
]]></description>
                
                                    <content:encoded><![CDATA[<br /><h1>ਬੀਤ ਗਏ ਦਿਨ</h1>
<p>ਪੋਹ ਮਾਘ ਦੀ ਠੰਢੀਆਂ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ<br />
ਸਰਕੜੇ ਦੀ ਛੱਤ ਹੇਠ ਸੌਣਾ<br />
ਸਾਉਣ ਮਹੀਨੇ ਜਦੋਂ ਮੀਂਹ ਨੇ ਪੈਣਾ<br />
ਸਰਕੜੇ ਦੀ ਛੱਤ ਨੇ ਥਾਂ-ਥਾਂ ਤੋਂ ਚੋਣਾ।<br />
ਰਜ਼ਾਈ ਵਿਚ ਬੈਠਿਆਂ ਦਾਦੀ ਕੋਲੋਂ<br />
ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ ਨੇ ਸੁਣਨੀਆਂ ਬਾਤਾਂ<br />
ਮਾਂ ਨੇ ਤੌੜੀ ਦਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਸੁਰਖ਼<br />
ਦੁੱਧ ਲਿਆ ਦੇਣਾ<br />
ਬਾਤਾਂ ਸੁਣਦੇ-ਸੁਣਦੇ ਦਾਦੀ ਦੀ ਬੁੱਕਲ<br />
ਵਿਚ ਸੌਂ ਜਾਣਾ।<br />
ਹੁਣ ਨਾ ਅਣਮੁੱਲੇ ਉਹ ਦਿਨ ਰਹੇ<br />
ਬਦਲ ਗਈਆਂ ਛੱਤਾਂ ਤੇ ਰੁੱਤਾਂ<br />
ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਪੈ ਗਈਆਂ ਵੰਡੀਆਂ<br />
ਪੱਕੀਆਂ ਪਾ ਲਈਆਂ ਛੱਤਾਂ।<br />
‘ਬੇਅੰਤ’ ਆ ਜਾਣ ਮੁੜਕੇ ਉਹ ਦਿਨ<br />
ਦਾਦੇ-ਦਾਦੀ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣੀਏ ਬਾਤਾਂ<br />
ਬਣ ਜਾਣ ਦੁਬਾਰਾ ਸਰਕੜੇ ਦੀਆਂ ਛੱਤਾਂ।</p>
<p><strong>ਬੇਅੰਤ ਬਾਜਵਾ</strong></p>
<p><strong>ਮੋ. 70878-00168</strong></p>
<p> </p>
<h1>ਚਰਖ਼ਾ ਬੋਲ ਪਿਆ</h1>
<p>ਅੱਜ ਸਫੈਦੀ ਕਰਨ ਲਈ<br />
ਸਟੋਰ ਰੂਮ ਜਦੋਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ<br />
ਖੂੰਜੇ ਪਿਆ ਚਰਖਾ ਇੰਝ ਲੱਗੇ<br />
ਜਿਵੇਂ ਹੋਵੇ ਕੁਝ ਬੋਲਿਆ<br />
ਬੋਲਦੇ ਚਰਖੇ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ<br />
ਉਹ ਵੀ ਬੋਲ ਪਏ ਨੇ<br />
ਫਰਮੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਇੱਟਾਂ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ<br />
ਮੱਲੋ-ਮੱਲੀ ਹੰਝੂ ਡੋਲ੍ਹ ਪਏ ਨੇ<br />
ਪਿੱਛੇ ਰਹੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨਾ<br />
ਜਿਹੜੀ ਰਸੋਈ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਸੀ<br />
ਹੱਥ ਵਾਲੀ ਚੱਕੀ ਵੀ<br />
ਕਰਦੀ ਜਾਪਦੀ ਵਿਚਾਰ ਸੀ<br />
ਪਿਆ ਪੜਛੱਤੀ ਉੱਤੇ<br />
ਕੁੰਡੀ ਸੋਟਾ ਵੀ ਸੀ ਹਿੱਲਿਆ<br />
ਲੂੰਡ੍ਹਾ ਵੀ ਕੋਲ ਆ ਕੇ<br />
ਲੱਗੇ ਜਿਵੇਂ ਕੀਲ੍ਹਿਆ<br />
ਹਰ ਇੱਕ ਚੀਜ਼ ਵਿਰਾਸਤੀ<br />
ਖੂੰਜੇ ਬਹਿ ਬਹਿ ਰੋਈ ਲੱਗਦੀ ਸੀ<br />
ਨਵੇਂ ਦੌਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ<br />
ਆਪਣਾ ਖੋਈ ਲੱਗਦੀ ਸੀ<br />
ਭਾਵੇਂ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਦੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ<br />
ਅੱਜ-ਕੱਲ੍ਹ ਮੇਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਨੇ<br />
ਪਿਛੋਕੜ ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਂਭ ਕੇ<br />
ਹੁਣ ਤੱਕ ਰੱਖਿਆ ‘ਜਗਤਾਰ’ ਨੇ</p>
<p><strong>ਜਗਤਾਰ ਸਿੰਘ</strong></p>
<p><strong>ਮੋ. 84377-36240 </strong></p>
<p> </p>
<h1>ਉੱਚੇ ਬੁੱਤ</h1>
<p>ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਦਾ ਪਹਾੜ<br />
ਪਿੱਠ ‘ਤੇ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ<br />
ਉੱਚੇ ਬੁੱਤ ਵਾਲੇ ਦੇਸ<br />
ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ<br />
ਕੁੱਬੇ ਹੋ-ਹੋ<br />
ਤੁਰਦੇ ਦੇਖਿਆ<br />
ਚਿੱਟਾ ਖਾ ਕੇ<br />
ਮਰ ਗਏ<br />
ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਯਾਦ ‘ਚ<br />
ਇੱਕ ਬੁੱਢੀ ਮਾਂ ਨੂੰ<br />
ਵਿਲਕਦਿਆਂ,<br />
ਹੰਝੂ ਬਹਾਉਂਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ<br />
ਇੱਕ ਪੁੱਤ ਨੂੰ<br />
ਸੜਕਾਂ ‘ਤੇ ਧਰਨਾ ਦਿੰਦੇ<br />
ਸਿਰ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ<br />
ਦੀ ਡਾਂਗ ਸਹਾਰਦਿਆਂ<br />
ਘਰ ਦਾ ਸਹਾਰਾ<br />
ਬਣਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ<br />
ਇੱਕ ਬਾਪ ਦੀ<br />
ਬੇਬਸੀ ਤੇ ਲਾਚਾਰੀ ਦੇ<br />
ਹੰਝੂਆਂ ਨੂੰ<br />
ਚਿੱਟੀ ਦਾੜ੍ਹੀ ‘ਚ<br />
ਕਿਰਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ<br />
ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ<br />
ਕਿਤਾਬਾਂ ‘ਚ ਉਲਝੇ<br />
ਅਤੇ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਦੇ<br />
ਗੇਟ ਨੂੰ ਪਹਾੜੇ<br />
ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ<br />
ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਤੜਫਦੇ<br />
ਰੋਂਦੇ  ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ<br />
ਅਤੇ ਬਿਸਕੁਟ ਖਾਂਦੇ,<br />
ਚੋਚਲੇ ਕਰਦੇ<br />
ਕੁੱਤਿਆਂ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ<br />
ਹਾਕਮਾਂ ਨੂੰ ਰਾਜਧਾਨੀ<br />
ਬੈਠ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ<br />
ਖਿੱਲੀ ਉਡਾਉਂਦਿਆਂ<br />
ਅਤੇ ਨਰਮੇ ਦੀਆਂ<br />
ਸਿੱਕਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜਦੂਰਾਂ ਦੇ<br />
ਪਾਟੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ<br />
ਫਿਕਰ ਕਰਦਿਆਂ ਤੱਕਿਆ<br />
ਐਨਾ ਕੁੱਝ ਤੱਕ ਕੇ ਵੀ<br />
ਮੈਂ ਕੁੱਝ ਨਹੀਂ ਤੱਕਿਆ<br />
ਤੁਸੀਂ ਕੁੱਝ ਤੱਕਿਆ…?</p>
<p><strong>ਕੇਵਲ ਸਿੰਘ ਧਰਮਪੁਰਾ </strong></p>
<p><strong>ਮੋ. 9878801561</strong></p>
]]></content:encoded>
                
                                                            <category>ਕਵਿਤਾਵਾਂ</category>
                                    

                <link>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/poems/article-5972</link>
                <guid>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/poems/article-5972</guid>
                <pubDate>Fri, 07 Dec 2018 16:24:49 +0530</pubDate>
                
                                    <dc:creator><![CDATA[Sach Kahoon Punjabi Desk]]></dc:creator>
                            </item>
            <item>
                <title>ਕਵਿਤਾਵਾਂ:ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ</title>
                                    <description><![CDATA[ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ ਜੰਨਤ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ਨੇ, ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ ਜੇਠ ਹਾੜ੍ਹ ਦੀ ਤਿੱਖੜ ਦੁਪਹਿਰੇ, ਠੰਢੀਆਂ ਸੀਤ ਹਵਾਵਾਂ ਨੇ, ਜੇ ਮੇਰੇ ਗੱਲ ਦਿਲ ਦੀ ਪੁੱਛੋ, ਸਵਰਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਛਾਵਾਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ…… ਔਝੜ ਪਏ ਕੁਰਾਹਿਆਂ ਦੇ ਲਈ,ਸੱਚ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਾਹਵਾਂ ਨੇ, ਪੇਕੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦੀ ਦਰਗਾਹੋਂ, ਖੈਰ ਮੰਗਦੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ […]
]]></description>
                
                                    <content:encoded><![CDATA[<a href="https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/punjabi-poems/article-1504"><img src="https://sachkahoonpunjabi.com/media/400/2017-07/poems.jpg" alt=""></a><br /><p><strong>ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ</strong><br />
<strong>ਜੰਨਤ ਦਾ ਸਿਰਨਾਵਾਂ ਨੇ,</strong><br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ<br />
ਜੇਠ ਹਾੜ੍ਹ ਦੀ ਤਿੱਖੜ ਦੁਪਹਿਰੇ, ਠੰਢੀਆਂ ਸੀਤ ਹਵਾਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਜੇ ਮੇਰੇ ਗੱਲ ਦਿਲ ਦੀ ਪੁੱਛੋ, ਸਵਰਗਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਛਾਵਾਂ ਨੇ<br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਔਝੜ ਪਏ ਕੁਰਾਹਿਆਂ ਦੇ ਲਈ,ਸੱਚ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਰਾਹਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਪੇਕੇ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦੀ ਦਰਗਾਹੋਂ, ਖੈਰ ਮੰਗਦੀਆਂ ਬਾਹਵਾਂ ਨੇ<br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਸੀ ਅੰਦਰ, ਛੁਪੀਆਂ ਲੱਖ ਬਲਾਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਜਿਹੜੇ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਠ ਗਈਆਂ ਛਾਵਾਂ, ਖੋਹੇ ਨੇ ਟੁੱਕ ਕਾਵਾਂ ਨੇ<br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਜਿਸ ਘਰ ਹੋਏ ਨਿਰਾਦਰ ਮਾਂ ਦਾ, ਪਾਸੇ ਵੱਟ ਲਏ ਚਾਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਸਮਝੋ ਉਸ ਘਰ ਫੇਰਾ ਪਾਇਆ, ਹੰਝੂ ਹੌਕੇ ਹਾਵਾਂ ਨੇ<br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਮਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਰੱਬ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਦੱਸਿਆ ਲੋਕ ਗਾਥਾਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਕੁੱਲ ਕਾਇਨਾਤ ਉਪਜ ਇੱਕ ਮਾਂ ਦੀ, ਗ੍ਰੰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਕਥਾਵਾਂ ਨੇ<br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਕੁੱਖ ਸੁਲੱਖਣੀ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ, ਕੱਟਦੀਆਂ ਸਖ਼ਤ ਸਜਾਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਮਾਂ ਬਿਨ ਬੰਗਲੇ ਮਹਿਲ ਮਾੜੀਆਂ, ਸੁੰਨੀਆਂ ਸੱਭੇ ਥਾਵਾਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਚੰਦ ਵਾਂਗੂੰ ਜੀਵਨ ਚਮਕਾਇਆ, ਮਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ੁਭ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਮਾਖਿਓਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਕੂਜ਼ਾ ਮਿਸ਼ਰੀ, ਘੁਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਜਾਵਾਂ ਨੇ ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਰੁੱਸੇ ਬਾਲ ਮਨਾਵਣ ਦੇ ਲਈ, ਕੋਮਲ ਨਾਜ਼ ਆਦਾਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਇੱਕ ਧਾਗੇ ਪਰਿਵਾਰ ਪਰੋਇਆ, ਬੇ-ਗਰਜ਼ ਵਫ਼ਾਵਾਂ ਨੇ<br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਮਾਂ ਮੋਈ ਜਿਉਂਦੀ ਜਦ ਕੀਤੇ, ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਵੱਖ ਭਰਾਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਘਰ ਨਹੀਂ ਉਹ ਬੈਕੁੰਠ ਦੁਆਰਾ ਜਿਸ ਘਰ ਖੁਸ਼ ਮਾਵਾਂ ਨੇ<br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
ਚੰਨ ਸੂਰਜ ਵੀ ਸਿਜਦਾ ਕਰਦੇ ਮਾਵਾਂ ਤਾਂ ਬੱਸ ਮਾਵਾਂ ਨੇ,<br />
ਮਾਵਾਂ ਠੰਢੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਨੇ……<br />
<strong>ਪਰਮਜੀਤ ਪੱਪੂ ਕੋਟਦੁੱਨਾਂ,</strong><br />
<strong>ਧਨੌਲਾ, ਬਰਨਾਲਾ</strong><br />
<strong>ਮੋ. 94172-42430</strong></p>
<h3>ਸਾਰ ਨਾ ਜਾਣੇ</h3>
<p>ਜਿਸ ਦੇ ਕੰਡਾ ਵੱਜਿਆ, ਸੋਈ  ਜਾਣੇ  ਦੁੱਖ,<br />
ਸਾਰ ਨਾ ਜਾਣੇ ਦੁੱਖ ਦੀ, ਜਿਹੜਾ ਮਾਣੇ ਸੁੱਖ<br />
ਉਹ ਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਸੋਚਦੇ, ਜਿਹੜੇ ਰੱਜੇ ਰਹਿਣ,<br />
ਭੁੱਖਿਆਂ ਤਾਈਂ ਪੁੱਛ ਲਉ, ਕੀ ਹੁੰਦੀ ਏ ਭੁੱਖ<br />
ਨਾ ਸਰਦੀ ਨਾ ਮੇਘਲਾ, ਨਾ ਗਰਮੀ, ਕਰਸਾਹ,<br />
ਅੰਬਰ ਹੇਠਾਂ ਵਿਗਸਦੇ, ਇੱਕੋ ਲੱਤ ‘ਤੇ ਰੁੱਖ<br />
ਅੰਡਜ, ਜੇਰਜ, ਵਣਸਪਤੀ, ਸੇਤਜ ਚਾਰੇ ਖਾਣ,<br />
ਪਾਣੀ ਸੰਗਮ ਜਨਮਦੀ, ਹੈ ਧਰਤੀ ਦੀ ਕੁੱਖ<br />
ਆਉਂਦੇ ਭੌਰੇ, ਤਿੱਤਲੀਆਂ ਲੈਣ ਵਾਸ਼ਨਾ, ਰੰਗ,<br />
ਸੁਬ੍ਹਾ  ਸਵੇਰੇ  ਫੁੱਲੜਾ,  ਜਦੋਂ  ਨਿਹਾਰੇ  ਮੁੱਖ<br />
ਅਗਨੀ ਆਖੇ ਧੂੰਇਆਂ, ਉੱਡ ਜਾ ਵਿੱਚ ਅਕਾਸ਼,<br />
ਧੂੰਆਂ  ਆਖੇ  ਅਗਨੀਏਂ, ਪਹਿਲਾਂ  ਤੂੰ  ਤਾਂ ਧੁੱਖ<br />
ਜੋ  ਕੁਝ  ਹੁੰਦੈ  ਹੋਣ  ਦੇ,  ਹੁਣ ਪਛਤਾਵਾ  ਕੀ,<br />
ਮੂਹਲਿਆਂ ਤੋਂ ਕੀ ਡਰਪਣਾ, ਸਿਰ ਦਿੱਤਾ ਵਿੱਚ ਉੱਖ<br />
ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵੀ ਕੀ ਹੈ, ਰਹੇ  ਨਾ  ਜੋ  ਅਸਥਿਰ,<br />
ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਂਗੂੰ ਡੋਲਦੀ, ਬਿੰਦ-ਬਿੰਦ, ਚੁੱਖ-ਚੁੱਖ, ਚੁੱਖ<br />
ਰੱਬ  ਨਾ  ਵੈਰੀ  ਕਿਸੇ  ਦਾ, ਵੈਰੀ ਆਦਤ-ਐਬ,<br />
ਕਰਮ ਆਪਣੇ  ਭੋਗਦਾ, ਆਖੇ ‘ਅਮਨ’ ਮਨੁੱਖ<br />
<strong>ਅਮਨ ਦਾਤੇਵਾਸੀਆ</strong><br />
<strong>ਮੋ. 94636-09540</strong></p>
<h2>ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ</h2>
<p>ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸਹਾਰਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ,<br />
ਥੋੜ੍ਹੇ ‘ਚ ਵੀ ਕਰਾਂਗੇ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ<br />
ਰੋੜ੍ਹੀ ਚੱਲ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਪਹੀਆਂ ਨੂੰ,<br />
ਮਿਹਨਤ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕਠੇ ਕਰਾਂਗੇ ਰੁਪਈਆਂ ਨੂੰ<br />
ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਪਾ ਲਾਂਗੇ ਚੁਬਾਰਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ,<br />
ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸਹਾਰਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ<br />
ਦੋ ਨੰਬਰ ਦਾ ਪੈਸਾ ਦੁੱਖ ਹੀ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦਾ ਏ,<br />
ਠੱਗੀ ਠੋਰੀ ਮਾਰ ਬੰਦਾ ਬੜਾ ਪਛਤਾਉਂਦਾ ਏ<br />
ਡੁੱਬ ਜਾਂਦਾ ਲੱਭੇ ਨਾ ਕਿਨਾਰਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ,<br />
ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸਹਾਰਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ<br />
ਤੁੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਧਰਮੀ ਨੂੰ ਕਲਮ ਤੂੰ ਦਿੱਤੀ ਏ,<br />
ਚੰਗਾ ਹੀ ਲਿਖਾਈਂ ਗੱਲ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀ ਏ<br />
ਦੁਨੀਆਂ ‘ਤੇ ਚਮਕਾਂ ਜਿਉਂ ਤਾਰਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ,<br />
ਇੱਕ ਤੇਰਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸਹਾਰਾ ਮੇਰੇ ਮਾਲਕਾ<br />
<strong>ਧਰਮੀ ਤੁੰਗਾਂ</strong><br />
<strong>ਪਿੰਡ ਤੁੰਗਾਂ, ਸੰਗਰੂਰ</strong><br />
<strong>ਮੋ. 98150-78408</strong></p>
<h2>ਆਓ! ਉੱਡੀਏ</h2>
<p>ਡੋਰ ਬਿਨਾਂ ਹੀ ਉੱਡੀਏ ਆਓ,<br />
ਕੋਇਲ ਵਾਂਗਰ ਗਾਈਏ ਆਓ<br />
ਸਿੱਧੀ ‘ਵਾ ਦੇ ਵਾਂਗਰ ਵਗੀਏ,<br />
ਫੁੱਲ ਵਾਂਗਰਾਂ ਖਿੜੀਏ ਆਓ<br />
ਸੂਰਜ ਵਾਂਗਰ ਚੜ੍ਹੀਏ ਹਰ ਦਿਨ,<br />
ਦੀਵਟ ਵਾਂਗਰ ਜਗੀਏ ਆਓ<br />
ਮਾਰੂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਰ੍ਹੀਏ,<br />
ਖੁਸ਼ਬੂ ਵਾਂਗਰ ਖਿੰਡੀਏ ਆਓ<br />
ਨਦੀ ਬਣੋਂ ਮੈਦਾਨਾਂ ਵਾਲੀ,<br />
ਪਰਬਤ ਵਾਂਗੂ ਖੜ੍ਹੀਏ ਆਓ<br />
<strong>ਪ੍ਰੋ: ਸੁਲੱਖਣ ਮੀਤ</strong><br />
<strong>(ਰਿਟਾਇਰਡ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ)</strong><br />
<strong>ਦਸਮੇਸ਼ ਨਗਰ, ਸੰਗਰੂਰ</strong><br />
<strong>ਮੋ. 94633-29939</strong></p>
<h2>ਰਾਹ</h2>
<p>ਪਿਤਾ ਨੇ ਇੱਕ ਰਾਹ ਦੱਸਿਆ,<br />
ਚਾਈਂ-ਚਾਈਂ ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਹ ਨੱਸਿਆ।<br />
ਉੱਚਾ-ਨੀਵਾਂ ਵਿੰਗ-ਤੜਿੰਗਾ,<br />
ਚੜ੍ਹ ਗਿਆ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਸੀ।<br />
ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਤਾ ਹੈ ਲੱਗਾ,<br />
ਸੱਚ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਾਹ ਸੀ।<br />
ਸਫ਼ਰ ਤੇ ਵਾਟ ਲੰਮੇਰੀ ਸੀ,<br />
ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਲੱਗੀ ਦੇਰੀ ਸੀ।<br />
ਹੁਣ ਸਿਫ਼ਤਾਂ ‘ਰੰਮੀ’ ਕਰਦੇ ਨੇ,<br />
ਜਦ ਰੁਤਬੇ ਲਏ ਪਾ ਸੀ।<br />
ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ…<br />
ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਦੇ ਨਾਲ ਜੂਝੇ ਸੀ,<br />
ਵਾਂਗ ਰੱਬ ਪਿਤਾ ਜੀ ਪੂਜੇ ਸੀ।<br />
ਕੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਾਂ ਉਸ ਹੀਰੇ ਦੀ,<br />
ਦਿੱਤੀ ਜਿੰਦਗੀ ਸਵਰਗ ਬਣਾ ਸੀ।<br />
ਮੰਜ਼ਿਲ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਪਤਾ ਲੱਗਾ,<br />
ਸੱਚ ਵਾਲਾ ਉਹ ਰਾਹ ਸੀ…<br />
ਰਮਿੰਦਰ ਫਰੀਦਕੋਟੀ<br />
<strong>ਨਿਊ ਹਰਿੰਦਰਾ ਨਗਰ, ਫ਼ਰੀਦਕੋਟ।</strong><br />
<strong>ਮੋ. 98159-53929</strong></p>
<p><a href="http://10.0.0.122:1245/">Punjabi News</a> ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਰ ਅਪਡੇਟ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਾਨੂੰ <a href="https://www.facebook.com/PunjabiSachKahoon/">Facebook</a> ਅਤੇ <a href="https://x.com/sachkahoonPb">Twitter</a> ‘ਤੇ ਫਾਲੋ ਕਰੋ।</p>
]]></content:encoded>
                
                                                            <category>ਸਾਹਿਤ</category>
                                            <category>ਕਵਿਤਾਵਾਂ</category>
                                    

                <link>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/punjabi-poems/article-1504</link>
                <guid>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/punjabi-poems/article-1504</guid>
                <pubDate>Thu, 13 Jul 2017 11:05:01 +0530</pubDate>
                                    <enclosure
                        url="https://sachkahoonpunjabi.com/media/2017-07/poems.jpg"                         length="47154"                         type="image/jpeg"  />
                
                                    <dc:creator><![CDATA[Sach Kahoon Punjabi Desk]]></dc:creator>
                            </item>
            <item>
                <title>ਗਰਮੀ-ਸਰਦੀ</title>
                                    <description><![CDATA[ਜੇਠ-ਹਾੜ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦੇ ਵਿੱਚ, ਤਨ ਸਾੜ ਦੀਆਂ ਗਰਮ ਹਵਾਵਾਂ ਸਿਖ਼ਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਗੁੱਲ ਬਿਜਲੀ, ਫਿਰ ਭਾਲਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਜਦ ਠੰਢੀ ਛਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਮਾਣਦੇ, ਫਿਰ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਲੱਗਣ ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਰਗੀਆਂ, ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਇਹ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ ਪੋਹ-ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀ, ਬਣ-ਬਣਕੇ ਜਦ ਹੈ ਆਉਂਦੀ ਸੀਤ ਲਹਿਰ ਤੇ ਬਰਫਬਾਰੀ ਨਾਲ, ਫਿਰ ਆਪਣਾ […]
]]></description>
                
                                    <content:encoded><![CDATA[<a href="https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/summer-winter/article-1307"><img src="https://sachkahoonpunjabi.com/media/400/2017-06/poems.jpg" alt=""></a><br /><p>ਜੇਠ-ਹਾੜ ਦੀ ਗਰਮੀ ਦੇ ਵਿੱਚ,<br />
ਤਨ ਸਾੜ ਦੀਆਂ ਗਰਮ ਹਵਾਵਾਂ<br />
ਸਿਖ਼ਰ ਦੁਪਹਿਰੇ ਗੁੱਲ ਬਿਜਲੀ,<br />
ਫਿਰ ਭਾਲਦੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ<br />
ਜਦ ਠੰਢੀ ਛਾਂ ਦਾ ਸੁਖ ਮਾਣਦੇ,<br />
ਫਿਰ ਚੇਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ<br />
ਲੱਗਣ ਮਾਂ ਦੀ ਛਾਂ ਵਰਗੀਆਂ,<br />
ਸੱਚ-ਮੁੱਚ ਇਹ ਰੁੱਖਾਂ ਦੀਆਂ ਛਾਵਾਂ<br />
ਪੋਹ-ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਵਿੱਚ ਸਰਦੀ,<br />
ਬਣ-ਬਣਕੇ ਜਦ ਹੈ ਆਉਂਦੀ<br />
ਸੀਤ ਲਹਿਰ ਤੇ ਬਰਫਬਾਰੀ ਨਾਲ,<br />
ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਰੰਗ ਦਿਖਆਉਂਦੀ<br />
ਹਰ ਕੋਈ ਧੁੱਪ ਨੂੰ ਲੱਭਦਾ ਫਿਰਦਾ,<br />
ਸੂਰਜ ਉੱਤੇ ਧੁੰਦ,ਆਪਣੀ ਚਾਦਰ ਪਾਉਂਦੀ<br />
ਧੁੰਦ ਦੇ ਬੱਦਲ ਉੱਡ ਜਾਂਦੇ ਜਦ,<br />
ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਮੁੱਖ ਦਿਖਾਉਂਦਾ<br />
ਚਿਹਰੇ ਸਭ ਦੇ ਖਿੜ ਜਾਂਦੇ ਫਿਰ,<br />
ਹਰ ਕੋਈ ਰੱਬ ਦਾ ਸ਼ੁਕਰ ਮਨਾਉਂਦਾ<br />
ਕਿੰਨੀ ਮਰਜੀ ਅੱਗ ਸੇਕੀਏ,<br />
ਜਾਂਦੀ ਧੁੱਪ ਬਿਨਾ ਨਾ ਸਰਦੀ<br />
ਧੁੱਪ ਦੀ ਨਿੱਘ ਤਾਂ ਲੱਗਦੀ ਮੈਨੂੰ,<br />
ਸੱਚੀਂ ਮਾਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਵਰਗੀ<br />
ਲੋੜ ਪੈਣ ‘ਤੇ ਚੇਤੇ ਕਰਦੇ,<br />
ਰੁੱਖਾਂ ਧੁੱਪਾਂ ਛਾਵਾਂ ਨੂੰ<br />
ਜਦ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਾ ਹੁੰਦੀ,<br />
ਵੇਖੇ ਮਾਰਦੇ ਠ੍ਹੋਕਰ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ<br />
ਗਰਮੀ ਵੇਲੇ ਧੁੱਪ ਨਾ ਚੰਗੀ,<br />
ਨਾ ਚੰਗੀ ਲੱਗਦੀ,ਸਰਦੀ ਦੇ ਵਿੱਚ ਛਾਂ<br />
ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਲੱਗਦੇ ਨਹੀਂ<br />
ਬਿਰਧ ਆਸ਼ਰਮ ਦੇ ਵਿੱਚ,<br />
ਛੱਡ ਆਉਂਦੇ ਪਿਓ-ਮਾਂ<br />
<strong>ਜਸਵੰਤ ਘਾਰੂ ਮਸੀਤਾਂ</strong><br />
<strong>ਮੋ: 99968-95308</strong></p>
<h2><strong>ਹਿੰਮਤ</strong></h2>
<p>ਜਿਹੜਾ ਕਰਦਾ ਤੁਰਨ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਨਹੀਂ,<br />
ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲ ਸਕਦੀ ਕਦੇ ਮੰਜ਼ਲ ਨਹੀਂ<br />
ਕਿੰਜ ਹੋਵੇ ਵਰਖਾ ਵਕਤ ਸਿਰ,<br />
ਆਦਮੀ ਨੇ ਛੱਡੇ ਜਦ ਜੰਗਲ ਨਹੀਂ<br />
ਗ਼ਮ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਗ ਨੇ,<br />
ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਮੁਨਕਰ ਨਹੀਂ<br />
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਸਫਰ ਨੂੰ ਤੈਅ ਕਰਦਿਆਂ,<br />
ਕੋਈ ਪੱਕਾ ਵੈਰੀ ਜਾਂ ਮਿੱਤਰ ਨਹੀਂ<br />
ਝੂਠਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਬੜਾ,<br />
ਸੱਚਿਆਂ ਦੇ ਵੱਜੇ ਕਦ ਪੱਥਰ ਨਹੀਂ?<br />
‘ਨ੍ਹੇਰੇ ਵਿੱਚ ਦੀਵੇ ਜਗਾਣੇ ਪੈਂਦੇ ਨੇ,<br />
ਦੂਰ ਕਰਦੇ ‘ਨ੍ਹੇਰੇ ਨੂੰ ਜੁਗਨੂੰ ਨਹੀਂ<br />
ਜਿਸਦਾ ਪਾਣੀ ਪੰਛੀ ਪੀ ਸਕਦੇ ਨਹੀਂ,<br />
ਕੋਈ ਕੀਮਤ ਰੱਖਦਾ ਉਹ ਸਾਗਰ ਨਹੀਂ<br />
ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਮਾਨ<br />
ਰੱਕੜਾਂ ਢਾਹਾ (ਸ਼.ਭ.ਸ.ਨਗਰ)<br />
ਮੋ. 99158-03554</p>
]]></content:encoded>
                
                                                            <category>ਸਾਹਿਤ</category>
                                            <category>ਕਵਿਤਾਵਾਂ</category>
                                    

                <link>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/summer-winter/article-1307</link>
                <guid>https://sachkahoonpunjabi.com/literature/poems/summer-winter/article-1307</guid>
                <pubDate>Thu, 29 Jun 2017 11:02:58 +0530</pubDate>
                                    <enclosure
                        url="https://sachkahoonpunjabi.com/media/2017-06/poems.jpg"                         length="23124"                         type="image/jpeg"  />
                
                                    <dc:creator><![CDATA[Sach Kahoon Punjabi Desk]]></dc:creator>
                            </item>

            </channel>
        </rss>
        